Koo Emanuel

Geboren: 1991

Sponsor(s): van Hees; voor Koo Ema zijn wij nog op zoek naar sponsoring voor € 40 per maand

 

Ema (Koo Ema of Ema Ema) is zeer autistisch. Hij laat een reeks van dwangmatige stereotypische gedragingen zien, waarvan ritmisch in zijn handen klappen de meest duidelijke is, reden waarom hij soms ook wel de “handenklapper”. Aangezien hij autistisch is, duurde het een hele tijd voor Ema aan zijn nieuwe omgeving gewend was. In het begin was hij bang van kinderen. Niemand mocht hem aanraken, niemand mocht hem optillen en soms sloeg hij andere kinderen of rende hij bang weg. Inmiddels voelt Ema zich steeds meer thuis in onze Community en heeft hij zijn plaats binnen de groep gevonden. Hij is nog steeds erg op zichzelf en rustig, hij spreekt niet, maar hij staat je nu wel toe om hem te groeten, hem in de ogen te kijken en zijn hand vast te houden en soms wacht hij er juist op, totdat je dat gaat doen. Hij houdt van en heeft aandacht nodig, zolang het zacht en liefdevol is. Hij houdt er niet van als iemand hem met kracht of onverwacht vastpakt. Ema is een vriendelijke jongeman en steeds vaker toont Ema zijn verlegen lieve glimlach, als je je maar niet aan hem opdringt. Tijdens de “special attention” uren gedurende de ochtend zingt hij desgevraagd af en toe. Je moet wel heel goed luisteren, anders kun je het niet horen, maar hij zingt! Hij klapt ook in zijn handen, als hij muziek hoort. Als je hem een boek geeft, bekijkt hij alle pagina’s heel geïnteresseerd en dat doet hij dan diverse malen achter elkaar. Bij maaltijden haalt hij zijn etensbord en dat van zijn “broer” Ntiamoah op in de keuken en brengt dat naar hun tafel. Als hij iets tegenkomt, dat hem interesseert, dan ruikt hij eraan, of hij raakt het eerst aan en ruikt daarna aan zijn hand. Als je aardig met hem omgaat, dan kan hij je soms belonen met één van de liefste glimlachen die je ooit gezien hebt. Ema praat niet, maar hij luistert goed en begrijpt veel. Hij houdt van muziek en hij kan ieder deuntje dat hij hoort herhalen. In 2007 is hij begonnen te dansen en sindsdien treedt hij op tijdens de vele feestjes van onze Communiy, samen met zijn danspartner Pakor. Ema gaat ’s morgens naar de Shalom Special school. Ema houdt van wandelen. ‘s Morgens brengt zijn Caregiver hem naar de poort van het ziekenhuis en terug en ’s middags wordt hij door vrijwilligers meegenomen naar het dorp. Zijn “broer” is Ntiamoah, die ook autistisch is, en je ziet hen altijd samen.

 

Terug naar het overzicht